Scena Otwarta - Jak żyć? O trudnościach bycia lekkim katolikiem.

2010-06-07

O trudnościach bycia lekkim katolikiem

Udział biorą Agnieszka Graff, Marcin Król, Agata Bielik-Robson i Rober Krasowski
Prowadzenie Cezary Michalski i Janusz Opryński

Uczestnicy dyskusji:
Prof. Marcin Król: filozof, historyk idei, publicysta
Dr hab. Agata Bielik-Robson: filozof specjalizujący się w badaniu wątków teologicznych we współczesnej myśli filozoficznej (autorka książki „Na pustyni, krypto teologie nowoczesności”), publicystka
Dr Agnieszka Graff: feministka, publicystka, pracownica naukowa i wykładowczyni Studiów Amerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego
Robert Krasowski: redaktor naczelny miesięcznika „Europa”

Dyskusję poprowadzi Cezary Michalski (pisarz, publicysta, członek redakcji miesięcznika „Europa”)

Dyskusję współorganizuje miesięcznik „Europa”, a jej zapis ukaże się na łamach miesięcznika.

Kiedy: 19.00
Gdzie: Art Studio ACK UMCS "Chatka Żaka", ul. Radziszewskiego 16
Wstęp wolny

Rozmowa o mądrych i głupich powrotach religii w filozofii i polityce

Pretekstem do dyskusji jest najnowsza książka Marcina Króla „Czego nas uczy Leszek Kołakowski”, wydana nakładem wydawnictwa Czerwone i Czarne. Jest to praktycznie pierwsza po śmierci wielkiego filozofa próba przedstawienia - przez osobę kompetentną, jednego z uczniów i przyjaciół Kołakowskiego, a także znawcę i kontynuatora tradycji Warszawskiej Szkoły Historii Idei - próba zrekonstruowania i objaśnienia ewolucji filozoficznego stanowiska Leszka Kołakowskiego, ze szczególnym uwzględnieniem kluczowej zmiany poglądów Leszka Kołakowskiego na religię. Od wczesnej nieufności i krytycyzmu, do późnej akceptacji, uznania religii za konieczne uzupełnienie świeckiego rozumu w funkcji źródła sensu, ładu, dopełnienia obrazu świata itp. Aż na granice konwersji, której to jednak granicy Kołakowski, świadomie, nigdy nie przekroczył.

Chcemy jednak podyskutować nie tylko o ewolucji Kołakowskiego, ale także o ewolucji najwybitniejszych przedstawicieli myśli oświeceniowej, racjonalistycznej (Habermas i jego słynna dyskusja z Ratzingerem, Gauchet…), o specyficznym rozejmie w wojnie pomiędzy oświeceniem/świeckim rozumem a religią, i propozycji ze strony świeckiego rozumu dla religii, znanej pod nazwą „postsekularyzmu”.

Ale rozejm pomiędzy filozofią i religią nie jest jedynym tematem naszej dyskusji. Chcemy również porozmawiać o powrocie religii we współczesnych polskich sporach ideowych, politycznych, światopoglądowych… i to zarówno o powrocie sensownym, prowadzącym do „rozejmu”, wzajemnego dopełnienia, sensownego porozumienia pomiędzy liberalizmem, świeckim rozumem i religią, jak też o powrotach głupich i niebezpiecznych – powrocie religii zideologizowanej, upolitycznionej, fundamentalistycznej.

Innymi słowy, chcemy zadać pytanie, czego właściwie jesteśmy dziś w Polsce świadkami: rozejmu i prób porozumienia pomiędzy świeckim rozumem i religią, wedle formuły Kołakowskiego, czy też jesteśmy świadkami „zemsty Boga”, powrotu –pod postacią fundamentalizmu – religii wypchniętej na margines przez świecką nowoczesność, wedle formuły opisanej przez Gillesa Kepela w książce pod takim właśnie tytułem.

<< powrót